#nieWiem! Nie bądź Dzban!

Zabiegamy, wytężamy „muskuły”,  zastanawiamy się, snujemy wizje, czasami wręcz halucynacje na temat – Kim będzie pracownik przyszłości.

W najróżniejszych dziedzinach nauki, biznesu najmądrzejsze głowy,  wielcy myśliciele, experci, stawiają tezy co to się wydarzy za kilka/ kilkanaście lat.

Tylko że ten pracownik już jest! Ta Przyszłość już jest!

To nasze dzieciaki!

Twoje, moje!

To oni za chwilę będą nas reprezentować. Będą kreować przyszłość.

I nie ma co popełniać błędu poprzednich pokoleń, które wciąż marudziły,  jęczały i narzekały kiedy to Młodość robiła sobą hałas.

Zamiast narzekać i próbować zaklinać rzeczywistość chcę Nas namówić  … szeroko rozumiany biznes, rodziców, nie rodziców, każdego …do  odwrócenia tego pytania … Kim będzie pracownik przyszłości? Na pytania … Co my możemy rozbić już dziś, teraz…  aby ci młodzi ludzie zechcieli z  nami pracować, do nas dołączyć? Jak przygotować siebie?

Najlepiej przestać narzekać i WYCZYŚCIĆ uszy … aby Młodość w końcu usłyszeć.

Jak przygotować miejsca pracy oraz narzędzia pracy?

Najlepiej …patrz pkt pierwszy.

Jakże wiele zależy DZIŚ od nas. Przecież to my kreujemy i wychowujemy naszego pracownika przyszłości. Każdy z nas może dziś zostać jeśli tylko zechce trenerem sportowym który dba o rozwój mentalny i fizyczny swego podopiecznego.

Czego chcą dziś młodzi ludzie … przede wszystkim wysłuchania ich, wzięcia pod uwagi ich głosu, przestrzeni na poeksperymentowanie, podoświadczanie.

Czy to dużo? Wcale nie! My też tego chcieliśmy w ich wieku,  tylko już zapomnęliśmy… chyba:-)

Dorastając w czasach pełnych nieoczekiwanych zmian,  w dobie rewolucji technologicznej oraz  gigantycznego   problemu klimatycznego –  z odpaloną, cykająca bombą nie mają wyjścia,  muszą DZIAŁAĆ, aby po nas posprzątać.

Ja naprawdę coraz bardziej ich rozumiem.

Zegar tyka… Chcą mieć poczucie sensu w tym co robią i przy tym dobrze zostać wynagrodzeni. Czy to źle? Nie sądzę! My robiliśmy tak samo tylko trochę w innych czasach, z innymi możliwościami i innymi zagrożeniami.

Nie bądźmy Dzbanami. Zróbmy im przestrzeń do działania.

ps.

W drugiej części Awatara jest taki moment kiedy główny bohater  Jake Sully mówi do syna … Widzę cię!

Miałam ciary ! Jakże  wymowna scena! Oglądaliście? Złapaliście ją?

Jakże wiele pokazuje…

i.