#nieWiem jak Nas wytrzymać?

„Wytrzymam, jeśli mi powiesz

Co zrobiłem, a czego nie.

Wytrzymam też twoją interpretację,

Ale wiedz, że to sprawy są dwie.

 

Jeśli chcesz zagmatwać cokolwiek,

Podam ci dobry sposób:

Poplącz to, co naprawdę robię,

Z reakcją własną lub innych osób.

 

Mów mi o swoim rozczarowaniu

Widokiem nieskończonej roboty,

Lecz jeśli powiesz: „ty niesumienny draniu!”,

Do pracy nie nabiorę ochoty.

 

I mów mi, jak cię to boli,

Gdy odtrącam umizgi twe wiosną,

Lecz jeśli powiesz, żem jest oziębły,

Twoje szanse przez to nie wzrosną.

 

Tak: wytrzymam, jeśli mi powiesz,

Co zrobiłem, a czego nie.

Wytrzymam też twoją interpretację,

Lecz wiedz, proszę, że to sprawy są dwie.

~ Marshall B. Rosenberg

Cholernie trudno jest czynić spostrzeżenia na temat innych ludzi i ich zachowań w sposób wolny od osądu, krytyki czy analizy.

To samo dotyczy dialogów jakie popełniamy w głowach wobec siebie i naszych zachowań. Znamy te monologi krytyka wewnętrznego. Znamy bardzo dobrze!

Nauczyliśmy się posługiwać komunikatami które ranią innych i nas samych.

Osądy moralne lub myślenie porównawcze  z których wynika, że każdy, kto nie działa zgodnie z naszym systemem wartości, jest zły albo nie ma racji odcinają nas od odpowiedzialności za nasze myśli, uczucia i zachowania.

Wiele nieporozumień, których źródłem jest nasz język, bierze się stąd, że mówimy słowo: „czuję”, a jednocześnie nie wyrażamy naszych uczuć.

Chcąc słowami wyrazić uczucie, czasownik „czuć” można w ogóle  pominąć.

Zamiast „czuję irytację” możemy na przykład powiedzieć „jestem zirytowany”.

Wtedy odróżnimy czucia i stojące za nimi emocje  od słów i zdań opisujących myśli, oceny i interpretacje.

Usłyszeć i wytrzymać siebie, aby potem usłyszeć i wytrzymać innych.

Kierunek jasny… micro zachowania i pojedyncze słowa mogą zmienić Świat!

Dołączycie do Rewolucji?:-)

Ściskam Was…

i.